Een overmatige talgproductie
Bij de geboorte staat het lichaam van een pasgeborene nog onder invloed van de moederlijke hormonen die tijdens de zwangerschap zijn doorgegeven. Deze hormonen kunnen tijdelijk de talgklieren in de huid stimuleren, met name die van het hoofd. Resultaat: een hogere talgproductie (een natuurlijke vettige stof) dan noodzakelijk.
Dit teveel aan talg creëert een omgeving die bevorderlijk is voor het ontstaan van schilfertjes, doordat dode huidcellen zich niet normaal kunnen losmaken van het huidoppervlak. Ze hopen zich op in geelachtige of witachtige zones die zichtbaar zijn aan de oppervlakte.
Een gist die van nature voorkomt op de huid van baby's (Malassezia)
Een andere oorzaak die vaak in verband wordt gebracht met melkkorsten is de aanwezigheid van microscopische gisten, de zogenaamde Malassezia. Deze gisten komen van nature voor op de huid van alle mensen, inclusief baby's. Maar bij sommige baby's kan het zich gemakkelijker vermenigvuldigen in een omgeving die rijk is aan talg, wat zo bijdraagt aan de vorming van die bekende roodheid.
Het gaat niet om een infectie of een gebrek aan hygiëne, maar gewoon om een tijdelijk onevenwicht van de huid.
Is het besmettelijk of gevaarlijk voor de baby?
Melkkorsten kunnen indrukwekkend ogen door hun uiterlijk, maar ze vormen geen enkel gevaar voor de gezondheid van je baby.
Goed nieuws: melkkorsten zijn niet besmettelijk. Ze worden niet veroorzaakt door een infectie, een allergie of een gebrek aan hygiëne. Je kunt je baby gewoon blijven knuffelen, wassen en kammen — zonder enig risico op "overdracht" naar andere kinderen of naar jezelf.
Bovendien doen melkkorsten geen pijn. In de overgrote meerderheid van de gevallen heeft de baby er zelfs geen weet van!