Vitamine D bij kinderen: waarom blijft suppletie essentieel na de eerste maanden?

Het is een vetoplosbare vitamine, onmisbaar voor verschillende sleutelfuncties:

• botgroei en tandmineralisatie bevorderen dankzij een betere opname van calcium en fosfor,
• het calcium- en fosforgehalte in het bloed reguleren,
• de werking van het immuunsysteem ondersteunen,
• rachitis voorkomen, een botziekte als gevolg van een vitamine D-tekort, die kan leiden tot vervormingen en groeivertragingen.

Er zijn drie manieren om de behoefte aan vitamine D te dekken: blootstelling aan de zon, voeding of medische suppletie. 

De aanmaak van vitamine D is afhankelijk van blootstelling aan de zon. Bij zuigelingen en jonge kinderen is deze blootstelling om veiligheidsredenen echter beperkt. Bovendien zijn de voedingsinname niet voldoende om in de behoefte te voorzien. Moedermelk, hoewel uitstekend op voedingskundig vlak, is van nature arm aan vitamine D. Zuigelingenmelk bevat vitamine D, maar niet altijd in voldoende hoeveelheid.

Om deze redenen bevelen de gezondheidsautoriteiten systematische suppletie aan vanaf de geboorte en gedurende de hele kindertijd, ongeacht de voedingswijze.

Selon le Programme National Nutrition Santé (PNNS), les apports journaliers recommandés sont les suivants :

• de 0 à 2 ans : 400 à 800 UI par jour,
• au-delà : les doses sont ajustées selon l’exposition au soleil, l’alimentation et l’avis médical.

Résultat : il est impossible de couvrir leurs besoins sans supplémentation. C’est pourquoi les autorités de santé recommandent une prise quotidienne dès la naissance et tout au long de l’enfance, que bébé soit allaité, au biberon ou déjà diversifié.

La prescription doit être adaptée par le pédiatre ou le médecin traitant en fonction de l’âge, du mode d’alimentation et de la saison.

Een tekort aan vitamine D kan leiden tot:

• spierzwakte,
• botontkalking en een verhoogd risico op botbreuken,
• rachitis (groeistoornissen en botmisvormingen),
• een verzwakt immuunsysteem.

Omgekeerd kan een te hoge inname hypercalciëmie veroorzaken (te veel calcium in het bloed), wat kan leiden tot nier-, hart- of spijsverteringsproblemen (misselijkheid, braken, gewichtsverlies, vermoeidheid).

Hoewel suppletie onmisbaar blijft voor zuigelingen en jonge kinderen, zijn bepaalde voedingsmiddelen goede natuurlijke bronnen van vitamine D:

• vette vis (zalm, sardine, makreel, haring)
• eidooier
• lever
• paddenstoelen (cantharellen, eekhoorntjesbrood, morilles, shiitake)
• zuivelproducten of granen verrijkt met vitamine D

Deze voedingsmiddelen kunnen geleidelijk worden geïntroduceerd bij de voedselintroductie (vanaf 4-6 maanden).